همزمان با تشدید تحرکات دیپلماتیک دمشق و افزایش رایزنیهای سوریه با مقامات لبنانی، تحلیلی منتشر شده است که نشان میدهد رئیس دوره انتقالی سوریه، ضمن رد مداخله نظامی مستقیم در لبنان، در حال فراهم کردن زمینه برای ایفای نقشی سیاسی و چندوجهی در پرونده بیروت است.
روزنامه «الاخبار» در گزارشی به قلم «ابراهیم الأمین» به این موضوع پرداخته است. در این گزارش اشاره شده که بسیاری از لبنانیها همچنان مداخله سوریه را صرفاً به حضور نظامی مستقیم محدود میکنند. همچنین بخشی از احزاب سیاسی که از نقشآفرینی دمشق استقبال میکنند، در پروژههایی علیه محور مقاومت مشارکت دارند، اما به دلیل حساسیت افکار عمومی، اهداف خود را آشکارا بیان نمیکنند.
سناریوهای مطرح در خصوص نقش سوریه
بر اساس این گزارش، طیفی از بازیگران سیاسی لبنان، از جمله رئیسجمهور، نخستوزیر، حزب «القوات اللبنانیة»، حزب «کتائب» و شماری از جریانهای وابسته به ائتلاف ۱۴ مارس و فعالان موسوم به «انقلاب ۱۷ اکتبر»، خواهان اعزام نیروهای سوری به لبنان برای انجام مأموریتی خاص هستند. این مأموریت، در صورت تحقق، پس از پایان، با خروج نیروهای سوری همراه خواهد بود.
دیدگاههای موافق تجزیه و فدرالیسم
طرفداران تجزیه یا فدرالی شدن لبنان، هرگونه مداخله سوریه را عاملی در جهت تحقق پروژههای خود ارزیابی میکنند. این جریانها تصور میکنند نیروهای سوری کنترل مناطقی مانند بقاع، شمال لبنان و جنوب بیروت را بر عهده خواهند گرفت. در این سناریو، رژیم صهیونیستی مسئولیت جنوب لبنان و بقاع غربی را در اختیار میگیرد و مناطق مسیحینشین به منطقهای مستقل تحت حمایت مستقیم آمریکا تبدیل خواهد شد. برخی حتی از استقرار نیروی نظامی آمریکا در این مناطق، از سواحل مسیحینشین تا بندر بیروت و اطراف سفارت آمریکا در عوکر، سخن میگویند.
الاخبار به سناریوهای مطرح درباره مداخله نظامی سوریه میپردازد و مینویسد که بر اساس این فرضیهها، دمشق تنها در صورت...