کودتای ۲۸ مرداد؛ آینه‌ای تمام‌نما از ذاتِ دشمن

بسم‌الله الرحمن الرحیم. چهارشنبه، 28 مرداد 1405. آیه 4 سوره ممتحنه: «إِنَّا بُرَآءُ مِنْکُمْ وَمِمَّا تَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللهِ، کَفَرْنا بِکُمْ وَبَدا بَیْنَنا وَبَیْنَکُمُ الْعَداوَةُ وَالْبَغْضاءُ أَبَدًا…» ما از شما و آنچه جز خدا می‌پرستید بیزاریم؛ به شما کافر شدیم و میان ما و شما دشمنی و کینه، تا ابد آشکار است. سنتِ ابراهیمی روشن است: تا دشمن به حق نگردد، میان ما و او جز دشمنی هیچ نیست. از کودتای 28 مرداد تا امروز که در جنگی مستقیم خون فرماندهان و کودکان ما را می‌ریزند، یک حقیقت ثابت شده است: آمریکا با استقلال این مرز و بوم سرِ آشتی ندارد. امروز با وجود تمام جنایات و بدعهدی‌ها، باز هم نغمه‌ی «مذاکره» بلند می‌شود؛ اما یادمان نمی‌رود که رهبر شهیدمان مسیر عزت را چگونه ترسیم کرد. امروز دوباره تکرار می‌کنیم: «مذاکره با آمریکا، نه هوشمندانه است، نه عاقلانه و نه شرافتمندانه!» عزت در ایستادگی است، نه در التماس به جلاد. راه ما، راه مقاومت است؛ راهی که با فریب دشمن و عقب‌نشینی، به سرانجام نمی‌رسد.