سال ۱۹۰۰ میلادی، پاریس میزبان دومین دوره بازیهای المپیک مدرن بود. در این رویداد تاریخی، نام یک ایرانی به نام «فریدون ملکم» در میان شرکتکنندگان ثبت شد. او به عنوان شمشیرباز در رشته اپه به میدان رفت و نخستین صفحه از تاریخ المپیک ایران را گشود. این حضور، هرچند تنها با یک ورزشکار صورت گرفت، اما از نظر تاریخی اهمیت فراوانی دارد.
برخلاف تصور رایج، آغاز حضور ایران در المپیک به سال ۱۹۴۸ لندن بازنمیگردد، بلکه در پاریس ۱۹۰۰ و در واپسین سالهای قرن نوزدهم شکل گرفت. در آن زمان، ورزش مدرن هنوز در ایران پدیدهای ناشناخته بود و کمتر کسی تصور میکرد روزی ورزشکاران ایرانی در المپیک به موفقیتهای چشمگیر دست یابند.
پیشینه فریدون ملکم
فریدون ملکم، فرزند میرزا ملکمخان ناظمالدوله، از روشنفکران و دیپلماتهای برجسته عصر قاجار بود. میرزا ملکمخان از چهرههای پیشرو در وارد کردن اندیشههای نوگرایی و اصلاحات به ادبیات سیاسی ایران به شمار میرفت و سالها سفیر ایران در لندن بود. او همچنین روزنامه «قانون» را در خارج از کشور منتشر میکرد.
تحصیل و علاقهمندی به شمشیربازی
فریدون ملکم بخش مهمی از دوران کودکی و جوانی خود را در اروپا گذراند و در فرانسه تحصیل کرد. همزمان با فعالیت در محافل دیپلماتیک، به ورزش شمشیربازی علاقهمند شد. شمشیربازی در آن دوران یکی از ورزشهای اشرافی اروپا محسوب میشد و در مدارس نظامی و آکادمیهای معتبر آموزش داده میشد.