صاحبخبر - به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از گاردین، دراز و نشست به عنوان حرکتی نمادین برای دستیابی به عضلات شکم ششتکه در فیلمها و برنامههای تلویزیونی شناخته میشود. با این حال، دکتر لی براون، مدرس ارشد قدرت و آمادگی جسمانی در دانشگاه شرق لندن، این تصور را بیشتر ناشی از سنتهای قدیمی مربیگری بوکس میداند تا اثربخشی علمی.
براون توضیح میدهد که اگرچه عضلات شکم در حین دراز و نشست فعال میشوند، اما بخش قابل توجهی از حرکت توسط عضلات خمکننده لگن، به ویژه عضله پسواس ماژور، انجام میشود. این امر باعث میشود که تمرین به اندازه تصور عموم، عضلات شکم را به طور مستقل تقویت نکند.
خطرات احتمالی دراز و نشست
علاوه بر اثربخشی کمتر، انجام مکرر دراز و نشست میتواند منجر به مشکلات جسمانی شود. براون هشدار میدهد که کشش بیش از حد عضلات خمکننده ران میتواند باعث سفتی (هایپرتونی) آنها شود. این سفتی میتواند منجر به خم شدن بالاتنه به سمت جلو، ایجاد عدم تعادل عضلانی و در نهایت افزایش فشار بر ناحیه کمر گردد.
جایگزینهای مؤثر برای تقویت عضلات مرکزی
برای تقویت مؤثرتر عضلات مرکزی بدن (core muscles)، براون حرکات جایگزین را پیشنهاد میکند:
- پلانک
- پلانک از پهلو
- حمل بار کشاورزان (راه رفتن با وزنههای سنگین در هر دست)
- حمل بار چمدانی (راه رفتن با وزنه در یک دست برای به چالش کشیدن ثبات)
- حرکت سگ پرنده (بلند کردن دست و پای مخالف در حالت چهار دست و پا)
علاوه بر این، ورزشهایی مانند پیلاتس و یوگا نیز میتوانند به طور قابل توجهی به تقویت عضلات مرکزی بدن کمک کنند. براون به موردی اشاره میکند که در آن یک دونده سرعت با سابقه آسیبدیدگی کمر که به طور مداوم دراز و نشست انجام میداد، با تمرکز بر حرکاتی مانند پلانک، بهبود یافت.