زندگینامه علامه محمدباقر مجلسی

علامه محمدباقر مجلسی در سال 1037 ه.ش به دنیا آمد. پدرش، ملا محمدتقی مجلسی، شاگرد شیخ بهایی و از بزرگان علوم اسلامی محسوب می‌شد و مادرش دختر صدرالدین محمد عاشوری بود. خانواده مجلسی شامل افراد متعددی بودند که بسیاری از آن‌ها در قرن دهم و یازدهم از دانشمندان معروف زمان خود به‌شمار می‌رفتند. پدر بزرگ علامه، ملا مقصود، نیز از مروجان مذهب تشیع بود و به «مجلسی» لقب یافت. علّامه محمدباقر مجلسی در چهار سالگی درس و بحث را نزد پدر آغاز کرد و در 14 سالگی اجازه روایت گرفت. او در حضور اساتیدی چون علامه حسن‌علی شوشتری، امیرمحمد مؤمن استرآبادی، میرزای جزایری، شیخ حرعاملی، ملامحسن استرآبادی، ملامحسن فیض کاشانی، ملاصالح مازندرانی و زانوی ادب زد. وی در اندک زمانی بر دانش‌های مختلف از جمله صرف و نحو، معانی و بیان، لغت، ریاضیات، تاریخ، فلسفه، حدیث، رجال، درایه، اصول و فقه و کلام احاطه کامل پیدا کرد. علّامه مجلسی پس از اقامت در مدرسه «ملاعبدالله» و تدریس، در مسجد جامع اصفهان به اقامة نماز و تدریس مشغول گشت. بیش از هزار طلبه در پای درس او حاضر می‌شدند و او به دلیل تواضع و بزرگ‌منشی خود، مورد توجه بزرگان حوزه علمیه قرار گرفت. سید‌نعمت‌الله جزایری که در فقر و تنگدستی به سر می‌برد، مورد توجه علامه قرار گرفت و ایشان چهار سال در کنار او زندگی کرد.