بر اساس گزارشهای منتشر شده، روانشناسان معتقدند که سرعت راه رفتن افراد میتواند اطلاعاتی درباره شخصیت، وضعیت عاطفی و سلامت جسمی آنها ارائه دهد. پیادهروی بیش از یک حرکت برای رسیدن به مقصد است و به گفته پژوهشگران، دریچهای به ذهنیت فرد میگشاید.
پیادهروی و نشانههای روانشناختی
پیادهروی سریع معمولا نشاندهنده جاهطلبی و اضطرار است؛ درحالیکه پیادهروی با سرعت کمتر احتمالا تفاوتهای ظریف روانی کاملا متفاوتی را نشان دهد. روانشناسان و پژوهشگران مدتها پیش روی این موضوع مطالعه کردهاند که سرعت راهرفتن افراد کدام حالات شناختی و عاطفی آنها را منعکس میکند.
پژوهش سال 2018 در مجله پزشکی سالمندان آمریکا
در سال 2018میلادی، پژوهشی در مجله انجمن پزشکی سالمندان آمریکا (Journal of the American Geriatrics Society) نشان داد سرعت راهرفتن فرد ممکن است سرنخهای ارزشمندی درباره سلامت جسمی و روانی او به دست دهد. راهرفتن پرسرعت معمولا بااعتمادبهنفس و انرژی بالا همراه است؛ درحالیکه سبک راهرفتنِ آهسته ممکن است نشاندهنده دروننگری، ذهنآگاهی یا احتیاط باشد.
تفسیر آهسته راه رفتن
آهسته راهرفتن لزوما نشانه تنبلی یا دودلی نیست، بلکه معمولا نشاندهنده یک رویکرد آگاهانه به زندگی است. افرادی که آهسته راه میروند احتمالا برای پردازش محیط اطراف خود بدون عجله، اندیشیدن یا لذتبردن از لحظه حال، ارزش قائل هستند. آنها ترجیح میدهند افکار و احساسات خود را بادقت تجزیهوتحلیل و از تصمیمات عجولانه اجتناب کنند.
پیامدهای سلامتی
این افراد ممکن است برای لذتبردن از صداهای طبیعت مکث یا جزئیات ظریف محیط خود را ستایش کنند. پژوهشها نشان داده که آهسته راهرفتن مداوم افراد مسن ممکن است با زوال شناختی یا حرکتی مرتبط باشد.
