روزبه چشمی در دقیقه نود بازی با نساجی، بالاخره وارد میدان شد تا استقلالیها پس از 186 روز، او را دوباره در میدان ببینند. آخرین بار کاپیتان اول آبیها هشتم اسفند ماه 1404 و در مقابل فجر سپاسی به میدان رفته و زننده یکی از گلهای
استقلال در آن بازی هم بود.
بازگشت چشمی، البته که خبر مسرت بخشی برای استقلالیها بود و چشم آنها را روشن کرد اما بار دیگر پرونده حضور بی فایده او در سومین جام جهانی عمرش را برای فوتبال دوستان باز کرد. حضور در سومین جام جهانی برای کاپیتان
استقلال حتی از دومین جام او هم عجیبتر و سوال برانگیز تر بود!
روزبه بازیکن مورد علاقه کیروش و پسر محبوب او بود که مربی پرتغالی، بارها او را یک بازیکن دفاعی استاندارد خوانده بود. پس وقتی در 2018 روسیه به میدان رفت، کسی تعجب نکرد. بعد از رفتن کیروش، ویلموتس و اسکوچیچ اعتقادی به چشمی نداشتند اما در فاصله سه ماه تا جام جهانی 2022 وقتی کیروش برگشت، کمتر کسی از دعوت روزبه و حضور او در جام جهانی قطر تعجب کرد.
کارلوس به او اعتقاد داشت، روزبه هم به ولز گل زد و پاسخ اعتماد مربی را داد اما انصافاً عمل امیر قلعه نویی در بردن کاپیتان
استقلال به جام جهانی 2026 از کار کارلوس کیروش هم عجیبتر بود! قبل از اعزام تیم به مکزیک، سخنگوی
فدراسیون فوتبال در
تلویزیون رسما اعلام کرد روزبه چشمی مصدوم است و نمیتواند به جام جهانی برود! بلافاصله شهریار مغانلو به عنوان جانشین او از
امارات احضار شد اما در کمال تعجب، نه تنها روزبه به جام جهانی رفت بلکه اسمش بعنوان یکی از
بازیکنان در لیست مسابقه هم قرار گرفت!
در اردوی ترکیه سوال این بود که چرا یک مهاجم نوک به جای هافبک دفاعی (روزبه توانایی بازی در دفاع میانی را هم دارد) دعوت شده؟ اما حالا این سوال دوباره پرونده چشمی را باز کرده که چطور بازیکنی که از اسفند مصدوم بود و حتی در بازی های درون اردویی هم به میدان نرفت، با وجود اعلام رسمی سخنگوی فدراسیون -مبنی بر مصدومیت و نرسیدن به بازیها- در لیست 26 نفره قرار گرفت؟
و از آن جالبتر و مهمتر، ادعای امیر قلعه نویی در جام جهانی بود که
