تراکتور این دو فصل -چه لیگ بیست و چهارم که قهرمان شد و چه لیگ 25 که نیمه کاره ماند- موثرترین بازیکن
فوتبال ایران را در اختیار داشته است.
آمیرحسین حسینزاده در لیگ 24 آقای گل و یکی از گلسازان برتر فصل شد تا بیشترین سهم را در قهرمانی تیتیها داشته باشد. او در لیگ قهرمانان آسیا هم تا قبل از حذف تراکتور در یک چهارم، رکورددار گلزنی و گلسازی بود که بعداً عنوان مؤثرترین بازیکن به سردار آزمون رسید.
در تمام دنیا برای انتخاب امتیازآورترین بازیکن و لقب موثرترین فرد، مجموع گلها و پاس گلهای او را ملاک قرار میدهند و حسینزاده، با تبحر در هر دو زمینه، در لیگ نیمه کاره 25 نیز این جایگاه را برای خود حفظ کرد. او آنقدر آماده بود که در
تیم ملی هم فیکس شد و به جام جهانی هم رفت، آن هم در حضور پسران محبوب قلعه نویی در بخش تهاجمی!
در ابتدای این فصل تراکتور، شهریار مغانلو را از
امارات برگرداند. درست همان کاری که تابستان 1403 با خود حسینزاده کرده و او را از بلژیک برگرداند. شهریار قبل از حسینزاده برای دو فصل متوالی، عنوان آقای گل لیگ را به خود اختصاص داده بود. بازیکنی که خودش می خواست و هر فصل، تیم بزرگ پایتخت به دنبالش بود -مثل حسینزاده که رنگ مقابل و خودش می خواستند اما پول برگرداندنش را نداشت! (یا نداد!) او نیز همراه
تیم ملی به جام جهانی رفت و فرصت بازی پیدا کرد.
با تشکیل این زوج، روی کاغذ تراکتور مخوفترین خط حمله لیگ را داشت اما فوتبال دوستان میدانستند که فوتبال درون مستطیل سبز و در عمل است، نه روی کاغذ و در گمانه زنی رسانهها! زیاد دیده بودیم ستارهها یا زوجهایی که خلاف انتظار اولیه، نتوانستند موفقیتی که پیشبینی میشد را کسب کنند.
در نتیجه همه چیز به شروع فصل و بازیها موکول شد و اتفاقی که در همین دو بازی ابتدایی افتاد، نشان داد رقابت بین این دو آقای گل، خود از جذابیتهای پنهان فوتبال و آشکارتر از بازی دو تیم مدعی است! زورآزمایی دو ملی پوش که سود توانمندی آنها در گلزنی و گلسازی به حساب تراکتور واریز می شود.
