ابوالفضل ظهرهوند، با اشاره به نقش شرکتهای بزرگ فناوری آمریکایی در پشتیبانی از عملیات نظامی واشنگتن، اظهار داشت که آمریکا سالها تلاش کرد این تصور را القا کند که غولهای فناوری، شرکتهایی صرفاً تجاری و مستقل هستند. اما امروز دیگر هیچ تردیدی باقی نمانده است که آمازون، مایکروسافت، اوراکل، پالانتیر و انویدیا به بخشی از ماشین جنگی ایالات متحده تبدیل شدهاند و در طراحی، پردازش و هدایت عملیات نظامی ایفای نقش میکنند.
وی افزود: پایگاههای آمریکا دیگر فقط شامل مراکز نظامی سنتی نیستند. هر مرکز دادهای که اطلاعات نظامی را پردازش کند، هر سروری که تصاویر ماهوارهای و دادههای پهپادی را به اهداف عملیاتی تبدیل کند و هر زیرساختی که در خدمت فرماندهی جنگ قرار گیرد، از منظر حقوق بینالملل بخشی از شبکه پشتیبانی نظامی محسوب میشود و نمیتوان پشت تابلوهای تجاری برای آن مصونیت ایجاد کرد.
نقش دولت ترامپ در ادغام فناوری و نظامیگری
ظهرهوند با بیان اینکه دولت دونالد ترامپ بیش از هر رئیسجمهور دیگری، مرز میان شرکتهای فناوری و ساختار نظامی آمریکا را از بین برد، تصریح کرد: ترامپ با واگذاری قراردادهای چند ده میلیارد دلاری به این شرکتها، سیلیکونولی را به اتاق عملیات پنتاگون تبدیل کرد. این شرکتها دیگر فروشنده نرمافزار یا خدمات ابری نیستند؛ آنها شریک مستقیم پروژههای اطلاعاتی، جاسوسی و نظامی آمریکا هستند و مسئولیت اقدامات ارتش آمریکا را نیز باید بپذیرند.
هوش مصنوعی؛ ابزار جنگی یا رفاه بشری؟
عضو کمیسیون امنیت ملی مجلس شورای اسلامی ادامه داد: هوش مصنوعی که قرار بود در خدمت رفاه بشر باشد، توسط سیاستمداران جنگطلب آمریکا به ابزاری برای شناسایی اهداف، طراحی عملیات و آسیب رساندن به ملتها تبدیل شده است. وقتی یک شرکت آمریکایی با پردازش اطلاعات فوقمحرمانه، تحلیل تصاویر ماهوارهای و پشتیبانی از سامانههای فرماندهی، عملاً در اجرای عملیات نظامی نقش ایفا میکند، دیگر نمیتواند خود را یک بازیگر غیرنظامی معرفی کند.
وی با اشاره به وابستگی روزافزون ارتش آمریکا به زیرساختهای دیجیتال، بیان کرد که آمریکا تصور میکرد با انتقال مغز متفکر جنگ به شرکتهای فناوری، میتواند از مسئولیت مستقیم فاصله بگیرد، اما این امر محقق نشده است.