پرسپولیس با وجود فعالیت گسترده در نقلوانتقالات و جذب چند بازیکن جدید، هنوز بزرگترین ضعف خود را برطرف نکرده است؛ مشکلی که در دو فصل اخیر بارها به چشم آمد و حالا به مهدی تارتار به ارث رسیده است.
سرخپوشان در سالهای اخیر نه یک هافبک دفاعی قدرتمند و دونده در پست ۶ داشتهاند که بتواند توپگیری کند و تعادل تیم را حفظ کند، نه یک بازیساز خلاق که با پاسهای عمقی و خطشکن، جریان بازی را به سود پرسپولیس تغییر دهد. همین موضوع باعث شده خط میانی این تیم در بازیهای مهم نتواند برتری لازم را به دست بیاورد.
این ضعف در دیدار دوستانه روز گذشته نیز کاملاً مشهود بود. پرسپولیس در میانه میدان نه توانایی لازم برای کنترل بازی را داشت و نه هافبکی که بتواند با گردش صحیح توپ و ارسال پاسهای کلیدی، ریتم مسابقه را در اختیار تیمش قرار دهد. همین موضوع بار دیگر نشان داد که خط میانی همچنان مهمترین دغدغه کادر فنی است.
در حال حاضر مارکو باکیچ، علیرضا عنایتزاده، محمد خدابندهلو و پوریا پورعلی هافبکهای میانی پرسپولیس هستند و پوریا لطیفی هم به خدمت گرفته شده، اما هنوز به اردوی تیم در ترکیه اضافه نشده است. با این حال، ترکیب فعلی هنوز اطمینانبخش نیست. عنایتزاده بازیکنی جوان و کمتجربه است، باکیچ نسبت به گذشته افت محسوسی داشته و پورعلی هم هنوز نشان نداده بتواند به ستارهای تأثیرگذار در میانه میدان تبدیل شود. خدابندهلو نیز بیشتر یک هافبک مکمل محسوب میشود و ویژگیهای یک بازیساز کلاسیک یا هافبک تخریبی تمامعیار را ندارد.
به همین دلیل، خط میانی همچنان پاشنه آشیل پرسپولیس محسوب میشود. اگر مدیران این باشگاه تا پایان نقلوانتقالات نتوانند یک هافبک دفاعی باکیفیت یا یک بازیساز سطح بالا به خدمت بگیرند، این ضعف میتواند در طول فصل بار دیگر برای سرخپوشان دردسرساز شود؛ همان مشکلی که در دو فصل گذشته بارها به چشم آمد و حالا نیز مهمترین چالش مهدی تارتار برای ساختن یک تیم مدعی به شمار میرود.