به گزارش گروه بین الملل خبرگزاری دانشجو، به نقل از هالیوود ریپورتر، پورتمن که اولین تجربه کارگردانیاش را با عنوان «داستان عشق و تاریکی» به پایان برده و فیلم را به زبان عبری تهیه کرده است، گفت: احساس میکنم غریبه هستم. یک جور خارجی.
این بازیگر ۳۳ ساله در هفتههای اخیر خیلی تحت فشار بود، چون پس از این که به عنوان فیلمنامهنویس و کارگردان، برای اولین بار پشت دروبین قرار گرفت و کار فیلمش را به اتمام برد، اخیرا در لندن بود تا کار میکس صدای فیلمش را به پایان ببرد. این فیلم اقتباسی از کتاب آموز اوز نویسنده اسراییلی است. او سپس به لس آنجلس پرواز کرد تا نظارت بر رنگ فیلمش را انجام دهد و بعد دو روز در پکن بود تا در یک کار تبلیغاتی حضور داشته باشد. او باید تا آخر هفته راهی کن شود و در شصت و هشتمین جشنواره فیلم کن شرکت کند.
او در نشستی ۷۹ دقیقهای به سوالها پاسخ گفت و پیش از همه درباره نتانیاهو حرف زد. درباره انتخابات مجددی که نتانیاهو را دوباره به عنوان نخست وزیر اسراییل (رژیم صهیونیستی) محلی که زادگاه پورتمن است، انتخاب کرد. او گفت: من بسیار با نتانیاهو مخالف هستم. من خیلی خیلی از انتخاب او ناراحت شدم و این تفاسیر نژادپرستانه او را وحشتناک میدانم و میخواهم مطمئن شوید نمیخواهم گامی در راستای اهداف او بردارم. فکر میکنم بعضی از افراد برای حمایت از آنها مشهور میشوند، اما لعنت بر اسراییل. من این کار را نمیکنم. نمیخواهم این کار را بکنم.
پورتمن درباره ایمیلهای هک شده و نوشتههای رایان کاوانا مدیرعامل کمپانی رلاتیویتی که شامل نام او هم بود و درباره غزه نوشته بود «یهودیان برای باورهایشان سلاخی میشوند» گفت خیلی ناراحتم که در این ایمیلها بودم و من به کاوانا این را نوشتم و نوشتم که نمیخواهم بخشی از این ماجرا باشم. نمیخواستم این ایمیلها برای من ارسال شود و همه این چیزها را نگران کننده میدانم.
او درباره حرفهای ضدیهودی جان گالینو طراح قبلی کمپانی مد دیور هم گفت: نمیدانم چرا او را برای این حرفها فراموش نمیکنند، یعنی، فردی مثل او شاید بخواهد عوض شود و باید این اجازه را به او بدهیم. من حرف هایش را نمیبخشم، اما همه ما کارهایی میکنیم که بعد پشیمان میشویم.
پورتمن درباره مسایل سیاسی هم حرف زد و گفت کاملا دیدگاه چپ دارد و به ویژه درباره جامعه اسراییل چنین فکر میکند. وی گفت، اما وقتی در پاریس هستی شبیه کاپیتالیستها فکر میکنی و تفاوتهای جامعه را حس میکنی.
او گفت در فرانسه خیلی به زبان فرانسوی مطالعه نمیکند و در خانه انگلیسی صحبت میکند و به نظرش زندگی در فرانسه از این نظر خوب است که همه استطاعت رفتن به اپرا یا ارکستر فیلارمونیک را دارند و دولت یارانه بزرگی برای فرهنگ پرداخت میکند.
وی که متولد ۱۹۸۱ در اسراییل از پدری اسراییلی و مادری آمریکایی است، وقتی ۳ سال داشت با خانوادهاش به آمریکا نقل مکان کرد. او از سال ۱۹۹۴ با بازی در فیلم «لئون حرفهای» در کنار ژان رنو وارد حرفه بازیگری شد.