صنعت خودروسازی شاهد تلاش گسترده مدیران برای تولید خودروهای ارزانتر است. این روند با گسترش خودروسازان چینی به بازارهای جهانی و توانایی آنها در ارائه محصولات با هزینههای تولید پایینتر، تشدید شده است. راهبرد اصلی شرکتهای قدیمیتر، تمرکز بر کاهش هزینههای اضافی در تمامی بخشهای تولید است.
راهبردهای کاهش هزینه در خودروسازی
خودروسازان در حال اجرای چندین راهبرد کلیدی برای کاهش هزینهها هستند:
- حذف مدلهای تکراری: کاهش تنوع مدلها برای سادهسازی فرآیندهای تولید و بازاریابی.
- کاهش تعداد قطعات: طراحی خودروهایی با قطعات کمتر برای کاهش پیچیدگی و هزینههای مونتاژ.
- اشتراکگذاری فناوری و تولید: همکاری با شرکا برای به اشتراک گذاشتن فناوریها و هزینههای تولید.
- بازنگری در فرآیند تولید: بهینهسازی مسیر انتقال خودرو از مرحله طراحی تا خط تولید.
چالشهای پیش رو و اهداف استراتژیک
این اقدامات در حالی صورت میگیرد که شرکتهای خودروسازی با سابقه همزمان با متحمل شدن زیانهای قابل توجه در بخش خودروهای برقی، با تعرفهها دست و پنجه نرم میکنند و با خودروسازان چینی که قادر به تولید خودروهای ارزانتر هستند، رقابت میکنند. سام ابوالسامید، تحلیلگر خودرو، اشاره میکند که هرچه سبد محصولات متنوعتر باشد، پیچیدگی در تولید، بازاریابی و مهندسی افزایش یافته و نیاز به انبارداری قطعات بیشتر، هزینهها را به شدت بالا میبرد.
نمونههای عملی از کاهش تنوع و پیچیدگی
فولکسواگن، دومین خودروساز بزرگ جهان، قصد دارد تا سال ۲۰۳۰ تنوع مدلهای جهانی خود را ۵۰ درصد کاهش دهد و پیچیدگی محصولات، از جمله تعداد مدلها و گزینههای پیشرانه، را تا ۷۵ درصد کاهش دهد.
فورد موتورز برنامهریزی کرده است تا در سال ۲۰۲۷ یک پیکاپ برقی متوسط با قیمت حدود ۳۰ هزار دلار عرضه کند و سپس خانوادهای از خودروها را با معماری مشابه تولید نماید. فورد اعلام کرده که این سیستم جدید به قطعات و مراحل تولید کمتری نسبت به فرآیندهای سنتی نیاز دارد.
استلانتیس و نیسان نیز در حال توسعه سیستمهای خودرویی ماژولارتر هستند که برای اشتراکگذاری اجزا در چندین محصول طراحی شدهاند. ریویان نیز پلتفرم جدید «آر ۲» (R2) خود را با هدف کاهش هزینهها معرفی کرده است.