محققان مؤسسه علم و فناوری اسکولکوو روسیه در مطالعهای بر جهشهای سوماتیک (پیکری) تمرکز کردند. این جهشها تغییرات تصادفی در DNA هستند که در طول عمر در سلولهای بدن انباشته میشوند و میتوانند به سلولها آسیب رسانده و موجب بیماریهای مرتبط با افزایش سن شوند.
دانشمندان معتقدند اجتناب کامل از این جهشها غیرممکن است، زیرا عوامل گوناگونی از خطاهای تقسیم سلولی گرفته تا عوامل استرسزای محیطی مانند ویروسها، مواد شیمیایی و پرتوهای فرابنفش خورشید میتوانند باعث بروز آنها شوند.
حداکثر طول عمر تئوریک انسان
محققان مدلی ساختند که نشانههای برگشتپذیر پیری را خاموش میکرد و جهشهای سوماتیک را دستنخورده باقی گذاشت. هدف این بود که مشخص شود اگر این خطاهای ژنتیکی تنها مانع باشند، انسانها از نظر تئوریک چقدر میتوانند عمر کنند. نتیجه این بود که در این سناریوی آیندهنگرانه، میانگین طول عمر انسان همچنان بین ۱۴۶ تا ۱۹۴ سال خواهد بود.
این یافتهها در حالی منتشر میشود که برخی افراد تلاشهای گستردهای برای کند کردن روند پیری و افزایش طول عمر انجام میدهند.
اهمیت جهشهای سوماتیک در پیری
اکاترینا خرامیوا، پژوهشگر ارشد این مطالعه، اظهار داشت: «اکنون میتوانیم نه تنها بگوییم که جهشها زیانبار هستند، بلکه دقیقا تعیین کنیم که آنها تا چه حد عمر را کوتاه میکنند و سهم آنها را با سایر فرایندهای پیری مقایسه کنیم.» وی افزود این پژوهش برای درک اینکه کدامیک از سازوکارهای پیری بیش از همه نیازمند توجه و اختصاص منابع هستند، حائز اهمیت است.
با این حال، جهشهای سوماتیک تمام عوامل مؤثر بر طول عمر نیستند و تغییرات DNA به تنهایی میانگین طول عمر انسان را تعیین نمیکنند.