خبرگزاری خبرآنلاین گزارش میدهد که تشدید تنشها میان ایران و آمریکا در هفتههای اخیر، که ریشه در کنترل تنگه هرمز دارد، با گسترش حملات هوایی نقطهزن آمریکا به زیرساختهای جنوب ایران از جمله پلها، تونلها، راهآهن، تأسیسات برق، آبشیرینکنها و زنجیره انرژی همراه شده است. این اقدامات که فراتر از اهداف صرفاً نظامی به نظر میرسند، پرسشهای اساسی را درباره اهداف استراتژیک بلندمدت واشنگتن مطرح میکنند.
ریشههای تاریخی و تحولات اخیر
جنگ میان آمریکا و ایران به عنوان یکی از نقاط عطف خاورمیانه در سده اخیر توصیف شده و ریشه در انباشت تنشهای چند دههای دارد. عملیات مشترک آمریکا و اسرائیل که منجر به ترور مقامات ارشد نظامی و سیاسی ایران شد، با تلفات غیرنظامی و محکومیتهای بینالمللی همراه بود.
اختلافات تفسیری بر سر تنگه هرمز
پس از آتشبس آوریل و تفاهمنامه ۱۲ روزه با هدف بازگشایی تنگه هرمز و آغاز مذاکرات جامع، اختلافات تفسیری بروز کرد. ایران این تفاهمنامه را فرصتی برای تثبیت نقش مدیریتی خود در تنگه و دریافت عوارض دریایی میدانست، در حالی که آمریکا بر «آزادی کامل تردد بدون قید و شرط» تأکید داشت. حملات ایران به کشتیهای تجاری که از مسیرهای مورد تأیید تهران عبور نمیکردند، منجر به اعلام «پایانیافته» بودن تفاهمنامه توسط رئیسجمهور آمریکا و از سرگیری حملات با شدت بیشتر شد.
تغییر الگوی حملات آمریکا
در مرحله جدید، الگوی حملات آمریکا دگرگونی محسوسی یافته است. تمرکز از تأسیسات ساحلی به عمق بیشتر در استان هرمزگان، از جمله شش پل کلیدی در شهرستان خمیر که شریانهای اصلی ارتباطی جنوب را تشکیل میدهند، تونلهای استراتژیک، راهآهن سراسری و تأسیسات برق و آب معطوف شده است. این تغییر الگو نشاندهنده بازنگری راهبردی در پنتاگون است.