ابعاد راهبردی مواضع روسیه درباره توان نظامی ایران
وبسایت «توسعه ایرانی» در تحلیل اخیر خود، تمجید ولادیمیر پوتین از توانمندیهای موشکی، پهپادی و شناورهای تندروی ایران را فراتر از یک حمایت دیپلماتیک ارزیابی کرده است. بر اساس این تحلیل، کرملین با هدف قرار دادن ایران در وضعیتی میان تقابل و تعامل، تلاش میکند از عادیسازی روابط ایران با غرب جلوگیری کرده و در عین حال مانع از وقوع جنگی شود که موجودیت ساختار سیاسی ایران را تهدید کند.
اهداف روسیه از مدیریت تنش در خاورمیانه
- انتقال بخشی از منابع و تمرکز ایالات متحده و متحدانش از جبهه اوکراین به خاورمیانه.
- حفظ ایران در وضعیت «تنش کنترلشده» برای جلوگیری از نزدیکی به غرب.
- بهرهبرداری از همکاریهای نظامی در شرایطی که هزینههای دیپلماتیک و تحریمی آن متوجه ایران است.
نویسنده این گزارش با استناد به اظهارات پیشین محمدجواد ظریف، وزیر امور خارجه اسبق ایران، مدعی است که روسیه دو خط قرمز مشخص در قبال تهران دارد: جلوگیری از عادیسازی روابط با غرب و ممانعت از فروپاشی ساختار سیاسی ایران. این راهبرد در عمل باعث شده است که منافع اصلی همکاریهای نظامی، بهویژه در موضوع ارسال تجهیزات، بیش از آنکه برای ایران دستاورد داشته باشد، در خدمت اهداف کرملین در جنگ اوکراین قرار گیرد.
واکنش مسکو به تحولات دریای خزر
در بخش دیگری از این تحلیل، به حمله اخیر اوکراین به یک کشتی ایرانی در دریای خزر اشاره شده است. اگرچه دیمیتری پسکوف، سخنگوی کرملین، از حق ایران برای دفاع از خود سخن گفته، اما تحلیلگران معتقدند روسیه هیچگونه مسئولیتی برای تأمین امنیت دریای خزر نپذیرفته و تنها به اتخاذ مواضع سیاسی بسنده کرده است. در نهایت، این گزارش تأکید میکند که منافع ملی ایران ایجاب میکند تصمیمگیری درباره سطح تنش با آمریکا بر اساس محاسبات داخلی تهران انجام شود و نه در چارچوب منافع قدرتهای خارجی.