رسیدگی به پرونده قتل زنی میانسال در پردیس، از آذر ۱۳۹۹ با گزارش دختر مقتول آغاز شد. او پس از چند روز بیخبری از مادرش، به خانه اجارهای او رفته و با پیکر بیجان مادرش مواجه شد. بررسیهای اولیه نشان داد زن بر اثر خفگی جان باخته و هیچ اثری از ورود اجباری به خانه وجود ندارد.
کارآگاهان با بررسی زندگی شخصی مقتول، به ارتباط او با مردی ۵۵ ساله به نام کامران، صاحب یک بنگاه معاملات ملکی، رسیدند. این مرد در ابتدا هرگونه رابطه عاطفی با مقتول را انکار کرد، اما پیامکها و اظهارات اطرافیان، روایت دیگری را پیش روی تیم جنایی قرار داد.
سابقه کیفری متهم
در جریان تحقیقات، مأموران به سابقه قتل همسر توسط متهم دست یافتند. بررسی سوابق قضایی نشان داد او سالها قبل همسرش را به قتل رسانده و جسد را به رودخانه انداخته بود. هرچند جسد هرگز پیدا نشد، اما او با جلب رضایت اولیای دم از قصاص رهایی یافته بود. این سابقه، فرضیه دستداشتن او در قتل زن پردیسی را تقویت کرد.
نقش مستأجر در کشف حقیقت
یکی از قرائن مهم پرونده، اظهارات مستأجر مقتول بود. او در تحقیقات گفت پیش از کشف جسد، هنگامی که نگران بیخبری مقتول شده بود، با متهم تماس گرفته و او ادعا کرده بود زن در حمام خانهاش به قتل رسیده است؛ در حالی که هنوز هیچکس از محل دقیق جنایت اطلاع نداشت.
با تکمیل تحقیقات، دادسرا برای متهم کیفرخواست صادر و پرونده به دادگاه کیفری یک استان تهران ارسال شد. در جلسه رسیدگی، دختر مقتول برای متهم درخواست قصاص کرد. وکیل اولیای دم نیز با اشاره به شواهد، بیان کرد که مقتول قصد پایان دادن به رابطه با متهم را داشته، اما او حاضر به پذیرش این موضوع نبوده و برای زن میانسال مزاحمت ایجاد میکرده است.
متهم در دادگاه اتهام قتل را رد کرد.