زائران اربعین: موکب‌های جاده‌های مشهد در حالت آماده باش

به گزارش شهرآرانیوز؛ تابستان است و آفتاب، تند و تیز و داغ، اما مانع برگزاری مراسم روز‌های آخر ماه صفر نیست. همه چیز مثل سال گذشته است و سال‌های پیش از آن. داربست‌های فلزی گوشه به گوشه جاده علم شده‌اند و پارچه‌های مشکی دورتادورشان را گرفته‌اند. همه در حالت آماده‌باش هستند؛ بچه‌های قدونیم قد محله، جوان‌هایشان و موسپیدکرده‌ها، قسم خورده‌ها، نذرکرده‌ها. یکی ترمه‌ها را روی دوش گرفته، نکته سنج و ریزبین است و به جزئیات برگزاری مراسم هم دقت دارد؛ اینکه ظاهر موکب، هم به چشم مسافر بنشیند و چشم نواز باشد و هم خستگی اش را بگیرد. دیگری سبد استکان را دست به دست می‌چرخاند و آن یکی پای دیگ ایستاده است. تازه از پیاده‌روی اربعین برگشته و خستگی راه را نگرفته، آمده است جاده برای پذیرایی از زائران پیاده. همه گوش به زنگ هستند و حواسشان را به کار داده‌اند تا برای موکبشان آبروداری کنند؛ برای شهرشان، برای خراسانی بودنشان؛ موکب‌هایی که اگر روزی قصه تولدشان برمی‌گشت به مراسم عزاداری اربعین حسینی و خدمتگزاری به زائران سیدالشهدا (ع)، حالا دیگر پای ثابت فعالیت‌های اجتماعی شده‌اند. سال به سال تعدادشان بیشتر می‌شود و دامنه فعالیتشان هم گسترده‌تر؛ از مراسم دینی و مذهبی گرفته تا مناسبت‌های دیگر. خیلی از همین آدم‌ها در تجمعات مردمی خدمت رسانی کرده‌اند و هویت ساز شده‌اند. این گزارش بخش‌های مختلفی دارد و در روز‌هایی تحریر شده است که همه سخت درگیر کار هستند و وقتی برای گپ زدن ندارند. یک فهرست پر از شماره از موکب داران زیر دستم است. خط‌ها غالبا اشغال هستند. برخی‌ها جواب می‌دهند، اما کوتاه و خلاصه. خیلی‌ها در همان گپ وگفت کوتاه و مکالمه تلفنی هم درحال راست وریس کردن امور موکب هستند. مدام بین صحبت کردنهان وقفه می‌افتد. صدا پشت خط می‌پیچد. معلوم است دارند دیگران را راهنمایی می‌کنند: «سماور‌ها روی میز روبه رو باشد بهتر است؛ یکی سر این میز را بگیرد؛ تنهایی نمی‌توانی آن دیگ را بگیری و....»