به گزارش خبرنگار میراث آریا؛ حمید هاشمی مدرس حوزه مدیریت پایداری در تشریح اهداف این کارگاه اظهار کرد: در شرایطی که بحرانهای محیطزیستی و ضرورتهای اجتماعی، پایداری بلندمدت کسبوکارها را با چالش مواجه کرده است، صنعت گردشگری بیش از گذشته نیازمند عبور از مدلهای سنتی و حرکت به سوی الگوهای واقعی و نظاممند پایداری است.
او با تأکید بر اینکه پایداری نباید به یک شعار تبلیغاتی یا مجموعهای از اقدامات پراکنده محدود شود، افزود: مدیریت پایداری باید به عنوان یک تلاش جمعی، آگاهانه و نظاممند برای مشارکت در توسعه پایدار مورد توجه قرار گیرد و در تمام سطوح و فعالیتهای سازمان جریان داشته باشد.
هاشمی یکی از محورهای اصلی این رویکرد را ایجاد توازن میان سه مؤلفه اقتصادی، محیطزیستی و اجتماعی دانست و گفت: هدف آن است که بنگاه گردشگری بتواند در کنار دستیابی به سود اقتصادی، از محیطزیست حفاظت کند و مسئولیت خود را در قبال جامعه و ذینفعان نیز ایفا کند؛ رویکردی که در ادبیات مدیریت با مفهوم «خطوط سهگانه» یا ۳P، یعنی مردم، سیاره و سود، شناخته میشود.
او با اشاره به پدیده «سبزنمایی» (Greenwashing) تصریح کرد: پایداری زمانی معنا پیدا میکند که از سطح تبلیغات و گزارشهای سازمانی عبور کرده و به بخشی از تصمیمگیریهای روزمره و فرآیندهای عملیاتی تبدیل شود. در این کارگاه، ابزارهای پایش و استانداردهایی همچون ISO ۲۶۰۰۰ برای کمک به سازمانها در مسیر مسئولیتپذیری و جلوگیری از اقدامات صرفاً نمادین مورد بررسی قرار گرفت.
این مدرس حوزه مدیریت پایداری همچنین به تشریح مفهوم «مدل کسبوکار پایدار» پرداخت و گفت: کسبوکارهای گردشگری باید منطق خلق ارزش خود را بازتعریف کنند و در کنار ارزش اقتصادی، به صورت همزمان ارزش اجتماعی و محیطزیستی نیز خلق کنند. این رویکرد، نیازمند توجه جدی به همه ذینفعان، بازطراحی ارزش پیشنهادی و سازماندهی زنجیره تأمین با هدف کاهش آثار منفی فعالیتهای اقتصادی است.
هاشمی افزود: در این چارچوب، الگوهایی مانند اقتصاد اشتراکی و ارائه عملکرد به جای مالکیت، همچنین راهبردهایی برای هدایت انتخاب مصرفکننده و حذف تدریجی محصولات و خدمات ناپایدار، میتوانند به عنوان ابزارهایی برای طراحی مدلهای جدید کسبوکار مورد استفاده قرار گیرند.
او از «کارت امتیازی متوازن پایداری» (SBSC) به عنوان یکی دیگر از ابزارهای مهم مدیریتی یاد کرد و اظهار داشت: این ابزار به مدیران کمک میکند اهداف محیطزیستی و اجتماعی را در کنار شاخصهای مالی و رضایت مشتری قرار دهند و از نگاه کوتاهمدت و صرفاً بازاریابیمحور فاصله بگیرند.
به گفته هاشمی، استفاده از چرخه بهبود مستمر (PDCA) نیز امکان تبدیل اهداف کلی و انتزاعی پایداری به شاخصهای عملیاتی، قابل اندازهگیری و قابل ارزیابی را فراهم میکند.
او همچنین با اشاره به اهمیت عدالت در توسعه پایدار گفت: گردشگری پایدار باید همزمان دو مفهوم عدالت دروننسلی و بیننسلی را مورد توجه قرار دهد؛ یعنی هم نیازها و حقوق جوامع محلی و کارکنان امروز را در نظر بگیرد و هم منابع طبیعی، فرهنگی و اقتصادی را برای نسلهای آینده حفظ کند.
هاشمی فناوریهای نوین را نیز از عوامل توانمندساز در این مسیر دانست و افزود: فناوریهایی مانند اینترنت اشیا و بلاکچین میتوانند با افزایش شفافیت در زنجیره تأمین، امکان ردیابی و پایش دقیقتر آثار محیطزیستی و اجتماعی فعالیتهای گردشگری را فراهم کنند.
او در پایان با اشاره به جامعه هدف این کارگاه گفت: مدیران هتلها، دفاتر خدمات مسافرتی، فعالان جاذبههای گردشگری و مشاوران حوزه پایداری از جمله گروههایی هستند که میتوانند از این رویکردها برای ارزیابی سطح بلوغ پایداری کسبوکار خود و طراحی مسیر گذار از اقدامات موردی به یک نظام مدیریتی راهبردی استفاده کنند.
هاشمی تأکید کرد: استقرار مدیریت پایداری صرفاً یک مسئولیت اخلاقی نیست، بلکه میتواند با کاهش ریسکهای قانونی و اعتباری، افزایش اعتماد و وفاداری مشتریان و ارتقای تابآوری کسبوکارها، زمینهساز موفقیت اقتصادی بلندمدت صنعت گردشگری نیز باشد.
انتهای پیام/