تغییرات در روابط قدرت با توجه به تنگه هرمز
دونالد ترامپ روز سهشنبه، ۳۱ تیر ۱۴۰۲، تصویری از هرمز با عنوان «قلمرو جدید آمریکا» منتشر کرد. این اقدام همزمان با خبر ارائه شده توسط سخنگوی وزارت خارجه قطر بود که نسبت قدرت را بهتر از این نقشه توضیح میداد.
اهمیت هرمز در مذاکرات ایران و آمریکا
مهمترین نکته در این خبر، ترتیب وقایع است. چند ماه پیش، هرمز یکی از موضوعات جنگ بود؛ امروز حل بخشی از مناقشه هرمز به مقدمه حرکت پرونده بزرگتر ایران و آمریکا تبدیل شده است.
تحلیل مؤسسه لووی استرالیا
مؤسسه لووی استرالیا در تازهترین تحلیل خود در 14 آگوست این وضعیت را برخورد میان «جغرافیا و تابآوری ایران» با اصل آزادی کشتیرانی توصیف کرده است. این مؤسسه، با وجود موضع انتقادیاش نسبت به دریافت هر گونه عوارض از کشتیها، بر یک واقعیت تأکید دارد: اینکه هر توافقی که جنگ را پایان دهد، جغرافیای ایران را تغییر نمیدهد و ایران همچنان بازیگری مسلط در ساحل شمالی تنگه باقی خواهد ماند.
تغییرات در مسیرهای کشتیرانی
بازار منتظر پایان جنگ نمانده است. رفتار شرکتهای بزرگ کشتیرانی نیز نشان میدهد هرمز وارد محاسبات بلندمدت شده است. دو شرکت بزرگ دولتی چین که پیش از جنگ حدود نیمی از واردات دریایی نفت چین از خاورمیانه را جابهجا میکردند، از اواخر جولای نفتکشهای خود را وارد هرمز و بابالمندب نکردهاند. در مقابل، عربستان پس از چند هفته وقفه، بارگیری نفت از پایانههای داخل خلیج فارس را از سر گرفته و همزمان از انتقال کشتی به کشتی در نزدیکی فجیره استفاده میکند.
رویدادهای اخیر در هرمز
یک کشتی دیگر نیز امروز هنگام خروج از هرمز با پرتابهای ناشناس برخورد کرد. این رفتار دوگانه مهم است. برخی بازیگران خطر را میپذیرند و برخی مسیر و شیوه تجارت خود را تغییر میدهند.
