مریم بوبانی در گفتوگو با خبرنگار ایرنا درباره حضور در فیلم کوتاه «انار» و جایگاه سینمای کوتاه در ایران، با اشاره به دغدغههای اجتماعی این اثر، تاکید کرد: موضوع خشونت و تاثیر آن بر کودکان از مهمترین دلایل علاقهمندی او برای ایفای این نقش بوده است.
بازیگر فیلم کوتاه انار ساخته مهرداد جلالی که در دومین «قرار» انجمن سینمای جوانان ایران در حال اکران است، ادامه داد: زمانی که فیلمنامه این اثر را خواندم، ارتباط زیادی با آن برقرار کردم، زیرا چند رویکرد مهم داشت، یکی از مهمترین موضوعات فیلم، خشونت خانگی و پیامدهای گسترده آن است؛ اتفاقی که در فیلم رخ میدهد و تاثیری که خشونت بر سرنوشت کودکانی میگذارد که در چنین فضایی رشد میکنند.
وی افزود: یکی دیگر از نکات مهم برای من، پرداختن به تاثیر خشونت بر کودکان و همچنین بیخبری یا بیتفاوتی سیستم آموزشی نسبت به این آسیبها بود، این مسائل باعث شد که برای حضور در این پروژه بیشتر ترغیب شوم.
این بازیگر ادامه داد: در این فیلم، کودکی که در معرض چنین فضای خشونتآمیزی قرار گرفته است در فاصله زمانی کوتاهی دست به کاری بسیار هولناک میزند؛ اتفاقی که در دنیای کودکانه خودش شکل میگیرد، اما نشان میدهد تاثیر آنچه دیده و شنیده، تا چه اندازه عمیق است. حتی نکته مهمتر این است که این کودک از اتفاقی که رخ داده درس نمیگیرد و دوباره تمایل به تکرار آن دارد؛ موضوعی که نشاندهنده اثر ماندگار خشونت بر ذهن و رفتار کودک است.
بوبانی با اشاره به اهمیت توجه به شرایط رشد کودکان اضافه کرد: مساله کودکان و فضایی که در آن بزرگ میشوند، برای من اهمیت زیادی داشت، وقتی کودکی در محیطی سرشار از خشونت رشد میکند، طبیعی است که این شرایط بر آینده و شخصیت او اثر بگذارد و سینما میتواند با پرداختن به چنین موضوعاتی، جامعه را نسبت به این مسائل حساستر کند.
وی در بخش دیگری از صحبتهای خود درباره جایگاه فیلم کوتاه در سینمای ایران گفت: من از جمله کسانی هستم که حضور زیادی در پروژههای کوتاه داشتهام و از ابتدای ورودم به سینما، بخشی از تجربه کاریام به فیلم کوتاه اختصاص داشته است، معتقدم سینمایی که قرار است آینده داشته باشد، باید سرمایهگذاری جدی روی سینمای کوتاه انجام دهد.
این بازیگر با اشاره به نقش فیلم کوتاه در شکلگیری سینمای ایران افزود: اگر به تجربه سینمای ایران نگاه کنیم، بسیاری از فیلمسازان بزرگ، مسیر خود را از فیلم کوتاه آغاز کردهاند. آثاری که فیلمسازانی مانند بهرام بیضایی، ناصر تقوایی و علیرضا داوودنژاد در سالهای ابتدایی فعالیتشان ساختند، در واقع پایه و فونداسیون مسیری بود که بعدها در سینمای بلند به ثمر نشست.
وی ادامه داد: برای من سینمای کوتاه چه در ایران و چه در مناطقی مانند کردستان عراق و کردستان ترکیه، اهمیت زیادی دارد و همچنان تلاش میکنم در پروژههای کوتاه حضور داشته باشم. بسیاری از فیلمسازان جوان این حوزه خلاقیت و نگاه تازهای دارند که گاهی باعث شگفتی میشود، به همین دلیل دغدغه من نسبت به سینمای کوتاه حتی بیشتر از بسیاری از پروژههای سینمایی بلند است.
وی درباره طرح «اکران قرار» که توسط انجمن سینمای جوانان ایران برای نمایش فیلمهای کوتاه اجرا میشود، اظهار کرد: این اتفاق بسیار مثبت و ارزشمند است، زیرا فیلم کوتاه همیشه با مشکل نبود فضای مناسب برای نمایش مواجه بوده است. پیش از این، بهجزء برخی برنامههای محدود، فرصت چندانی برای دیده شدن این آثار وجود نداشت.
بوبانی تاکید کرد: ایجاد بستری برای اکران فیلم کوتاه میتواند به دیده شدن آثار، نقد و بررسی آنها و رشد فیلمسازان جوان کمک کند، وقتی یک فیلمساز بازخورد مخاطبان و افرادی که سینما را جدی دنبال میکنند دریافت میکند، این موضوع در مسیر حرفهای او تاثیر زیادی خواهد داشت.
وی ادامه داد: اگر این جریان بتواند در کنار نمایش آثار، از نظر اقتصادی نیز به فیلمسازان کمک کند، اتفاق کاملتر و موثرتری خواهد بود و میتواند انگیزه بیشتری برای ادامه فعالیت در حوزه فیلم کوتاه ایجاد کند.
این بازیگر درباره راههای جذب مخاطب برای «اکران قرار» و سینمای کوتاه نیز گفت: همانطور که در هر حوزه فرهنگی از جمله سینما و تئاتر، تبلیغات نقش اساسی دارد، برای موفقیت این طرح نیز باید امکان اطلاعرسانی گسترده فراهم شود. مخاطب باید بداند چنین اکرانهایی وجود دارد و چه آثاری در حال نمایش هستند، تبلیغات مناسب و گسترده میتواند نقش مهمی در استقبال مردم از فیلم کوتاه داشته باشد.
