صاحبخبر - همشهری آنلاین - مریم شیرافکن: افرادی که واقعاً برای شما اهمیت قائل هستند، فقط در لحظههای بزرگ کنار شما نیستند؛ بلکه در روزهای معمولی هم حضوری ثابت و قابل اعتماد دارند. اگر مدام احساس میکنید شما تنها کسی هستید که برای حفظ رابطه تلاش میکنید، شاید وقت آن رسیده باشد نگاه دقیقتری به رفتارهای طرف مقابل بیندازید.
۱. حضور محدود در موقعیتهای خاص
برخی افراد تنها در مواقع بحرانی یا مناسبتهای خاص مانند بیماری یا ناراحتی، ابراز محبت میکنند اما پس از آن، ارتباطشان کمرنگ میشود. محبت واقعی نیازمند حضور مداوم است، نه صرفاً در لحظههای نمایشی.
۲. آغازگر نبودن ارتباط
اگر تمام پیامها، تماسها و پیشنهادهای دیدار از سمت شما شروع میشود، این میتواند نشانهای از یک رابطه نامتعادل باشد. در یک رابطه سالم، هر دو طرف برای حفظ ارتباط تلاش میکنند.
۳. لغو مکرر قرارها
در حالی که لغو شدن گاهبهگاه برنامهها برای همه پیش میآید، تبدیل شدن آن به یک عادت، احتمالاً نشاندهنده عدم اولویت شما برای آن فرد است.
۴. عدم پیگیری احوال
دوستی که پس از یک اتفاق مهم مانند بیماری یا مصاحبه شغلی، نتیجه را جویا نمیشود، ممکن است بیشتر درگیر دنیای خود باشد. توجه واقعی در همین پرسشهای ساده نمایان میشود.
۵. مراجعه فقط در زمان نیاز
اگر تماسها و پیامهای طرف مقابل عمدتاً زمانی است که به کمک نیاز دارد یا احساس تنهایی میکند، اما در مواقع دیگر خبری از او نیست، احتمالاً رابطه یکطرفه است.
۶. عدم تعادل در گفتوگو
گفتوگو باید دوطرفه باشد. اگر همیشه صحبتها حول مشکلات، موفقیتها و احساسات طرف مقابل میچرخد و کمتر به حال شما پرداخته میشود، ممکن است احساسات شما در آن رابطه دیده نشود.
۷. تفاوت گفتار و کردار
وعدههایی مانند «حتماً همدیگر را میبینیم»، «بهت زنگ میزنم» یا «همیشه کنارت هستم» تنها زمانی ارزش دارند که با عمل همراه شوند.