ناخن مصنوعی؛ بستری برای باکتری‌های مقاوم

ناخن‌های مصنوعی و زیورآلات ناخن که در حوزه مد بسیار پرطرفدار هستند، می‌توانند در محیط‌های درمانی چالش‌های جدی ایجاد کنند. نتایج یک مطالعه نشان می‌دهد که ناخن‌های مصنوعی در مقایسه با ناخن‌های طبیعی، بیشتر مستعد تجمع و میزبانی میکروارگانیسم‌ها هستند.

سطح ناخن‌های مصنوعی زبر و دارای منافذ است و شکاف‌های کوچکی میان ناخن طبیعی و مواد مصنوعی وجود دارد که محیطی مساعد برای رشد میکروب‌ها فراهم می‌کند. از این رو، شست‌وشوی دست‌ها با آب و صابون یا استفاده از ضدعفونی‌کننده‌های الکلی ممکن است برای از بین بردن کامل این میکروب‌ها کافی نباشد.

مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌های آمریکا (CDC) توصیه می‌کند که کارکنان مراقبت‌های بهداشتی، به‌ویژه آنهایی که مستقیماً در مراقبت از بیماران فعالیت دارند، نباید از ناخن‌های مصنوعی استفاده کنند. با وجود توصیه‌های CDC و موارد متعدد شیوع عفونت مرتبط با این ناخن‌ها، استفاده از آنها همچنان در مراکز درمانی یک چالش باقی مانده است که ناشی از عدم آگاهی کارکنان، سیاست‌های نامشخص یا اجرای ناکارآمد قوانین است.

خطرات سلامتی ناشی از باکتری‌های زیر ناخن‌های مصنوعی:

• افزایش بار باکتریایی: ناخن‌های مصنوعی به‌طور قابل‌توجهی میزان باکتری بیشتری نسبت به ناخن‌های طبیعی دارند.
• دشواری در تمیز کردن: ناحیه زیر ناخن‌های مصنوعی به‌سختی تمیز می‌شود و به محل اصلی تکثیر باکتری تبدیل می‌شود.
• پاتوژن‌های بالقوه: باکتری‌های گرم‌منفی، استافیلوکوک اورئوس و مخمرها از جمله میکروب‌های رایج زیر این ناخن‌ها هستند.
• خطر عفونت: وجود بریدگی یا پارگی در پوست اطراف ناخن، خطر عفونت را افزایش می‌دهد.
• عفونت‌های قارچی: ناخن‌های مصنوعی محیطی مساعد برای رشد قارچ ایجاد می‌کنند.
• مقاومت باکتریایی: باکتری‌های زیر ناخن‌های مصنوعی ممکن است در برابر اقدامات بهداشتی مقاوم‌تر باشند.

با توجه به این خطرات، بسیاری از مراکز درمانی در آمریکا استفاده از ناخن‌های مصنوعی را برای کارکنان بهداشتی ممنوع کرده‌اند و به‌طور کلی توصیه می‌شود که ناخن‌ها کوتاه و تمیز نگه داشته شوند.