معاون اسبق آموزش و پرورش با اشاره به اینکه مسئولیت تربیت و صیانت از فرزندان امری نهادی، فطری و دینی است، بیان کرد: قرآن کریم مسئولیت اولیه و سلبناپذیر تربیت و حفظ سلامت اخلاقی و روانی فرزندان را متوجه والدین میداند. در اسناد بالادستی، مشارکت والدین در فرایند تعلیم و تربیت هم حق و هم تکلیف تلقی میشود و نظام آموزشی رسمی نقش مکمل، بسترساز و ناظر را بر عهده دارد.
حسین احمدی، دبیرکل کانون تربیت اسلامی، با تحلیل زیستزمانی دانشآموزان، اهمیت ساختاری خانواده را آشکارتر دانست. وی محاسبه کرد که در بهترین شرایط، با فرض ۲۰۰ روز آموزشی و گذراندن ۵ تا ۶ ساعت در مدرسه در هر روز، مجموع زمان حضور دانشآموز در مدرسه حدود ۱۰۰۰ تا ۱۲۰۰ ساعت در سال خواهد بود. این میزان تنها ۱۰ تا ۱۳ درصد از کل زمان سال را شامل میشود و مابقی زمان در بستر خانواده و جامعه سپری میگردد.
لزوم بازتعریف مدارس هیئت امنایی
احمدی تاکید کرد که مدارس هیئت امنایی نباید صرفاً به ابزاری برای تأمین مالی یا تجاریسازی آموزش تبدیل شوند. بلکه باید با محوریت والدین آگاه، مسئولیتپذیر، نخبگان محلی و فعالان اجتماعی بازتعریف شوند تا نقش مؤثرتری در فرایند آموزش ایفا کنند.
اهمیت جایگاه ساختاری خانواده در نظام آموزشی
وی با اشاره به اینکه اهمیت کیفی و جامعهپذیری دوره حضور در مدرسه بر کسی پوشیده نیست، خاطرنشان کرد که از منظر جامعهشناسی آموزش، عدم ارتقای جایگاه ساختاری خانواده در تشکیلات وزارت آموزش و پرورش، نیازمند توجه جدی است. این امر نشاندهنده ضرورت تقویت ارتباط و همکاری میان خانواده و مدرسه برای دستیابی به اهداف آموزشی و تربیتی است.