تحلیلهای موجود نشان میدهد که اوکراین نه به عنوان یک طرف مستقیم در جنگ کلاسیک، بلکه به عنوان یک کنشگر در جنگهای چندجبههای و شبکهای ظاهر شده است. این کشور تلاش میکند با همسویی تاکتیکی با فشارهای آمریکا و هدف قرار دادن زیرساختهای مرتبط با انتقال کمکهای نظامی ایران به روسیه، موقعیت خود را در تقابل با روسیه تقویت کند.
مفاهیم کلیدی در تحلیل تقاطع جنگها
برای درک وضعیت کنونی، سه مفهوم اصلی در تحلیل پیوند میان منازعات خاورمیانه و اوراسیا مطرح است:
- سرریز منازعه: تأثیر رفتار بازیگران در یک جغرافیا بر جغرافیای دیگر؛ به گونهای که جنگ ایران-آمریکا و جنگ روسیه-اوکراین بر یکدیگر اثر میگذارند.
- جنگ نیابتی معکوس: تغییر نقش اوکراین از یک گیرنده حمایت غرب به تولیدکننده دانش، تجربه و همکاری امنیتی برای متحدان آمریکا.
- همپیوندی میدانی: ارتباط مستقیم یا غیرمستقیم اقدامات نظامی در یک جبهه با جبهه دیگر، مانند هدف قرار دادن زیرساختهای انتقال تجهیزات.
ابعاد تاکتیکی و عملیاتی
اوکراین از طریق اقدامات زیر در پازل امنیتی ناتو نقشآفرینی میکند:
- حمله به زیرساختها و داراییهای مرتبط با انتقال کمکهای نظامی ایران به روسیه.
- استفاده از منازعه ایران-آمریکا به عنوان اهرمی برای تقویت جایگاه خود در برابر روسیه.
- اقدامات میدانی در مناطق استراتژیک، مانند هدف قرار دادن شناورهای مرتبط با شبکه انتقال تجهیزات در دریای خزر.
در نظم امنیتی جدید، منازعات بهجای حالت سنتی، در قالب شبکههای پیوندی عمل میکنند که در آن یک اقدام نظامی در یک منطقه، پیامدهای زنجیرهای در منطقهای دیگر به دنبال دارد.
