
در هفتههای پایانی پیش از برگزاری آزمون کنکور، داوطلبان در وضعیتی مشابه ورزشکاران المپیکی قرار دارند که تمام توان ذهنی و جسمی خود را برای لحظه نهایی مصرف کردهاند. در این مرحله، بزرگترین نیاز داوطلب، دسترسی به «آرامش روانی» و حضور در یک «پناهگاه عاطفی» است؛ فضایی امن و بدون قضاوت که بتواند در آن استراحت کند.
تغییر نقش والدین از مشاور به پناهگاه عاطفی
والدین در این روزهای حساس نباید نقش مشاور تحصیلی، مربی سختگیر یا مدیر برنامه را ایفا کنند. هرگونه فشار یا نصیحت غیرضروری میتواند مانند یک ضربه ناگهانی به توان خستگیزده داوطلب عمل کند. وظیفه اصلی خانواده در این مقطع، ایجاد محیطی آرام و دور از بازجویی یا ایجاد استرسهای جدید است.
جملاتی که باید در روزهای کنکور پرهیز کرد
برخی از جملات که ممکن است از روی دلسوزی بیان شوند، از نظر روانشناختی میتوانند مخرب باشند. یکی از این جملات عبارت است از:
- «این همه خوندی، اگه نتیجه نگیری چی؟»: این جمله باعث فعال شدن «ترس از هدر رفتن تلاش» در ذهن داوطلب میشود. شنیدن این عبارت باعث میشود فرد به جای تمرکز بر آمادگی خود، بر روی «شکست احتمالی» تمرکز کند و احساس کند تمام تلاش ماهها ممکن است بیارزش شود.
در واقع، در این روزها هر حرف نسنجیدهای میتواند مانند یک عامل استرسزا در محیط خانه عمل کند، لذا حفظ آرامش و پرهیز از بحثهای مربوط به نتیجه، از ضرورتهای مدیریت فضای خانه است.